garibanın ekmeğini yoğurur anası teknede
beş kardeş doluşurlar
bayram ziyareti komşu köye
sıska at yavaş çeker
dört tekerli
boyalı bir tekne
traktörün römorku
kamyonetin kasası
steyşın toros'un bagajı
altta serili battaniye
kara gözler hızlı mersedes'te
şeritler birer birer geçer
direklerin sayısı bin üç yüz elli beş eder
saçını sert yalar rüzgar
her tümsekte yüreği yola düşer
camdaki buğudur nefesler
rengi azalmış çocuksu hayaller
şafaktan evvel teker döner
reo'ya biner on yedi er
sımsıkı kavranmış tüfekler
aklı at arabasına gider
üç kahpe kurşun yakar
ah demeden yere düşer
bir ucu baba omzunda
köylüler dört kollu tekneyi çeker
nişanlısı inceden inler
garibanın ömrü hep teknede geçer.
herkes kendi zamanını yaşıyor
bir nefeste benim kalbim
belki on bin defa atıyor
bileğimde nabzım var ama
gözler hep saate kayıyor
çırpı bacaklı yalnız çocuk
bugün kırk yaşına basıyor.
başından beri biri vardı, biri
karanlık sularda yıkanmış
her şeyden evvel
pis biri
yılanın dili
elmadaki diş izi
günah gibi
ahlaklı biri.
şehrin köşesinde
güzel bir ağaç var
meyveleri kaldırım taşına düşer
koklar, sesleri dinlerim
ıslak adımlarının
çıplak seslerini dinler gibi.
let's live
on a black beach
just in the shadow of the volcano
watching the toxic rocks
fly and sizzle upon us
as if they are our dark stars
our dome is in my hand
a black, held umbrella
the weak candle in your hand
is our erupted sun.
dress my words
let my sound sniff your skin
undress the garments
always carry my symbols within
smile and hide 'em in your mouth
as if you whistle in the heaven
while you're digestin' my little sin.
herkes zannediyor ki
hikaye gidenin
hararetten görünmüyor
ateşin altındaki zemin
yaratılmış ve yok edilenler
peşinden şarkı söyleyenin
bir taş gibi
gökyüzünün derinlerinden gelip
yolun yanında bekleyenin.
