Leş

asfaltın üstünde cesetler
sis
  güneş
     ve otoyoldaki leş
bu sabah
   hüzünlü huzurla bütünleş.

Yare

Provided from Herman Sheephouse

akıtınca yaşları nur gözünden beriye

gönlünde hiç kaldı mı elem geriye?

sanırsın el hanesi hep şen diye

her ocak yanar kendi kor ateşiyle.

His

bu his de nesi?
bilmediğim bir zamanın
                               loş hikayesi,
yoksunluk uykusunda
                           güneş yitmesi,
bu tedirgin
            his de nesi? 

p.s.  chet baker - almost blue

Güneşte

Nude Light on Canvas by Robert Foster

tam o köşede gül,
                   güneşte;
sadece
    sıcacık
        ışıklar
            kuşan
                tenine.

Gölgesiz

Nostalghia, Tarkovsky

yükselirken yaşça
batıyorsun yavaşça
yarin nefesinden başka
geçidin var mı aşka?

karelerde donmuş her anın
resmidir imkansızlığın
erişemiyorsun zamana
baktığın fotoğraflarda

o sofra kurulmayacak
kadehler çınlamayacak
ailen geri gelmeyecek
yalnız karanlık gelecek

bittiğinde ızdırabın
bir başına kalacaksın
adsız kalabalıklarda
"gölgesiz" olacak adın

Kıskanç

Cain, by Henri Vidal, Jardin des Tuileries, Paris

1. ben + sen = biz
2. sen + o   = siz
3. biz - siz = ben

sen + o = biz - ben (2 & 3) 
sen + o = sen       (1)
o = 0

o bir hiç.

Atam

10 Kasım yaklaşıyor.
Kızım sabah altı buçukta kalkıp böyle bir şiir yazdı:

Atam, güzel atam
Atam, sevgili atam
Onu çok sever vatan.
Özel bir kişidir o
     Yurdumuzu kurtaran.
Kalbimiz sevgi dolu
     Onu seven her Türk'e.

"Kızım neden böyle bir şiir yazdın? Çok klişe" dedim.
 "Atürk afişi için yazdım baba, yoksa hayal gücümü kullanırdım" dedi :)

"Milli" eğitim ve yarattığı zihin...